CSO Ada Ankara

En çok sorulan şey kapasite, o yüzden baştan söyleyelim. Ana Salon 2.023 koltukludur. Yanındaki Mavi Salon beş yüz kişiliktir ve daha küçük ölçekli programlara ayrılmıştır. Orkestranın eski evi olan tarihi salon altı yüz elli kişiliktir ve yerleşkenin parçası olarak yaşamaya devam eder. Açık hava alanı ise on bine varan bir kalabalığı ağırlayabiliyor. Bu dört rakamı yan yana koyunca yerleşkenin neden tek bir salonla değil bir kompleksle anıldığı anlaşılıyor; aynı akşam farklı ölçeklerde birden fazla program yürütülebiliyor.

Yapının hikâyesi 1992'de açılan ulusal mimari proje yarışmasıyla başlar. Semra ve Özcan Uygur'un kurduğu Uygur Mimarlık'ın önerisi, kırk beşi aşkın katılımcı proje arasından birinciliği aldı. Tasarım üç saf geometriyi yan yana getirir: iki salonu birbirine bağlayan üçgen prizma biçimindeki fuaye, yumurta biçimli kubbesiyle senfoni salonu ve küre kubbeli oda müziği salonu. Salonların kabukları havayla şekillendirilmiş membran örtülerdir. Ankara'da üçgen bina diye aranan siluetin karşılığı çoğunlukla bu fuayedir. İnşaat 1995'te başladı ve 2020'de bitti; yarışma ile açılış arasında yirmi sekiz yıl, temel ile perde arasında yirmi beş yıl geçti. Yapı, uzun soluklu kamu projelerinin Türkiye'deki en bilinen örneklerinden biri haline geldi.

Yerleşke bir konser salonundan fazlası olarak kurgulandı ve program klasik repertuvarla sınırlı değil. Güncel takvim, bilet koşulları ve konser dışı erişim sezona göre değiştiği için bunları orkestranın resmi sitesinden takip etmek gerekiyor. Konser dışında gelenler için bina kendi başına görülmeye değer. Fuayenin yüksek üçgen hacmi içeri girer girmez kendini gösteriyor; iki salonun kabukları bu boşluğun içinde birer nesne gibi duruyor ve formların bütününü ancak parça parça görebiliyorsunuz. Yerleşkenin bulvara açılan yüzü de başkentin son dönem mimarisinde en çok tartışılan, en çok fotoğraflanan sahnelerden biri. Bilet almadan gelecekseniz gündüz saatlerini seçin, fuaye ve çevresi o saatte daha rahat dolaşılıyor. Konsere gelenler içinse akşamın kendisi bir tören gibi kurgulanmış; bulvardan salon kapısına kadar olan yürüyüş, mekânın ölçeğini kademe kademe açıyor.