Pessinus (Ballıhisar) Antik Kenti

Pessinus'un ünü bir taştan gelir. Ana tanrıça Kibele'nin, gökten indiğine inanılan siyah bir taşla temsil edildiği anlatılır. Romalılar Kartaca'ya karşı savaşı kazanmak için bu taşı MÖ 204'te Roma'ya götürdü ve tanrıçaya Magna Mater, yani Ulu Ana adını verdi. Taşın büyük olasılıkla bir göktaşı olduğu düşünülüyor.

Burada sık yapılan bir karışıklık var, düzeltmeye değer. Kazı alanının ortasındaki büyük tapınak kalıntısını görenler onu Kibele Tapınağı sanır. Fransız gezgin Charles Texier de 1834'te temelleri gördüğünde böyle düşünmüştü. Sonraki kazılar başka bir şey gösterdi: Tapınak Augustus'un ölümünden sonra yapılmaya başlandı, İmparator Tiberius döneminde tamamlandı ve imparatorluk kültüne adandı. Kibele'nin kutsal alanının tam yerini gösteren kesin bir bilgiye ulaşamadık.

Kentin en parlak dönemi Augustus zamanıdır. Tapınağın çevresinde basamaklı bir tiyatro, bir meclis binası, sütunlu bir meydan ve sütunlu bir cadde ortaya çıkarıldı. Doğudaki tepenin yamacında, Hadrianus dönemiyle ilişkilendirilen sekiz bin kişilik bir tiyatronun yalnız birkaç oturma sırası kaldı. Erken İmparatorluk döneminin en etkileyici yapısı ise yedi basamaklı bir kanal: Kentin içinden geçen Gallos Nehri'nin sularını toplamak için yapıldı, yüzyıllar içinde uzatılıp beş yüz metreye ulaştı.

Kazıları 1967'de Belçika'daki Ghent Üniversitesi başlattı. Çalışmalar 1987-2008 arasında yine Ghent'ten, 2009-2013 arasında Melbourne Üniversitesi'nden ekiplerle sürdü. Kent 9. yüzyılda önemini yitirdi ve birkaç yüzyıl sonra terk edildi.

Kazıdan çıkan eserlerin bir kısmı köydeki açık hava teşhirinde duruyor. Köy, antik kentin kalıntılarının üstüne yayılmış. Pessinus'un bir bölümü bugün hâlâ evlerin altında.