Ebru Berra Alkan
@berraalkann5 yazı
Toulouse-Lautrec'in Moulin Rouge'u
19. yüzyıl sonu Paris'inde kırmızı; dans eden eteklerde, gaz lambalarının ışığında ve Henri de Toulouse-Lautrec'in afişlerinde modern sanatın en çarpıcı yüzlerinden birine dönüştü. Moulin Rouge, yalnızca bir kabare değil, kırmızının sanata dönüştüğü bir sahneydi.
Bir Evin İçinden Dünyaya Bakmak: Tennessee Williams Karakterlerinde Pencere
Tennessee Williams’ın oyunlarında pencere, yalnızca mimari bir unsur değil; karakterlerin sıkışmışlık, özlem ve özgürlük arayışlarını görünür kılan güçlü bir semboldür. "Sırça Kümes", "Arzu Tramvayı" ve "Kızgın Damdaki Kedi" üzerinden ele alınan bu yazı, pencerenin hem kaçış umudu hem de ulaşılamayan bir arzu alanı olarak modern insanın içsel yalnızlığını nasıl yansıttığını inceliyor.
Dünya Dans Günü’nde Bedenin Arşivi: Hareket Hatırlar mı?
Dans sadece sahnede olup biten bir an değil; bedenlerde iz bırakan, taşınan ve yeniden üretilen bir hafızadır.
Kozmik Tuz: Yıldızlardan Bedene Uzanan Hareket Dramaturgisi
Tuz nasıl maddeleri bozulmadan koruyorsa, dans da bedensel ve kültürel hafızayı canlı tutar.
Zamansız Bir Metin, Güncel Bir Yalnızlık: Satıcının Ölümü Kent Tiyatrosu Sahnesi’nde
Arthur Miller’ın Satıcının Ölümü adlı oyunu, modern dünyanın görünmez ama derin yarası olan yalnızlığı merkezine alan güçlü bir anlatıdır.