CerModern

Yapının hikâyesi başkentin ilk yıllarına uzanır. Demiryollarının millileştirilmesinin hemen ardından, 1926-1927'de Ankara Garı'nın yanı başında Cer Atölyeleri inşa edildi. Demiryolu dilinde cer, çekiş demektir; atölyeler de tam bunun için, çeken ve çekilen araçların bakımı için kurulmuştu. Cumhuriyetin ilk sanayi yatırımları arasında sayılan yapılar 1995'e kadar Devlet Demiryolları bünyesinde çalıştı, sonra işlevini yitirip boş kaldı. Merkezin adında duran o tek hece, binanın kendi başına anlattığı en eski bilgidir.

Alanın kültüre ayrılması aslında 1992'de açılan bir yarışmayla başladı; yarışma Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası için bir konser salonu arıyordu. Uygur Mimarlık'ın kazanan önerisi atölye yapılarının yıkılmasını gerektiriyordu, ancak süreç içinde yapılardan bir bölümü zarar görünce ayakta kalan kısmın sanat merkezine çevrilmesi gündeme geldi. Semra ve Özcan Uygur'un bu yöndeki projesi 2000-2001'de hazırlandı, yapım işi 2010'a kadar sürdü. Tasarımın ana kararı, eski yapıyı taklit eden bir ek yerine saydam ve eğrisel bir duvarla yeniyi eskinin yanına açıkça yerleştirmekti. Çelik makaslar, tuğla duvarlar ve yüksek tavan korundu; sergi mekânının bugünkü ferahlığı da bu endüstriyel iskeletten geliyor. Yapının demiryoluyla bağı koparılmadı, raylar ve tren belleği alanın parçası olarak bırakıldı.

Ziyaretçiyi sergi salonları, fotoğraf galerisi, kütüphane, kafe, mağaza ve geniş bir dış alan bir arada karşılar. Program dönemseldir: aynı anda birden fazla sergi açık olabilir, dijital ve deneyim odaklı sergiler ayrı biletle sunulabilir. Merkez pazartesi kapalıdır, salıdan pazara 10.00 ile 19.00 arasında açıktır; kütüphanenin saatleri daha dardır. Etkinlik ve toplantı için kiralanan konferans ve çok amaçlı salon 360 kişiliktir; fuaye 400, ahşap zeminli teras ise 2.400 metrekaredir. Sıhhiye'de olduğu için Gençlik Parkı, Ankara Garı ve Ulus yönüne uzanan gezi aynı güne rahatça sığar.