Tunalı Hilmi Caddesi ve Pasajları

Cadde bugünkü adını 1964'te aldı, öncesinde Özdemir Caddesi olarak biliniyordu. Kavaklıdere o yıllarda bağlardan konut alanına dönüşüyor, Ankara'nın orta sınıfı Ulus'tan güneye doğru taşınıyordu. Cadde bu göçün vitrini oldu. 1955'te açılan Flamingo Pastanesi ve 1965'te açılan Kavaklıdere Sineması gibi mekânlar, buranın yalnız alışveriş değil buluşma yeri olarak da kurulduğunu gösterir. Kuzey ucundaki Kuğulu Park 1958'de düzenlendi; yaklaşık 7.700 metrekarelik bu alan bugün caddenin kimliğinden ayrılamaz. Park, Vedat Dalokay'ın belediye başkanlığı yıllarında yeniden ele alındıktan sonra asıl popülerliğine kavuştu.

Parkın adını veren ilk beyaz kuğular 1975'te Viyana Belediyesi'nin hediyesiydi; adları Viyana ve Ankara idi. Bugün havuzda Çin'den gelen siyah kuğular yüzüyor. Caddenin asıl karakteri ise pasajlarda saklıdır. Kuğulu, Ertuğ, Çelikler, Seymenler, Gümüşsoy, Uğurlu ve Aynalı pasajları, caddeyi arka sokaklara bağlayan yaya kısayolları olduğu kadar küçük dükkânların da yuvasıdır. Pasaj, Ankara'nın modern kent dokusuna özgü bir tipolojidir: caddenin gürültüsünden bir adım içeri girdiğinizde kirası daha ucuz, ölçeği daha küçük, müşterisi daha sadık bir ticaret dünyası açılır.

Cadde bugün tek yönlü araç trafiğine açık, ama asıl ulaşım biçimi yine yürümek. Akşamüstleri sokak müzisyenleri ve zaman zaman sokak tiyatrosu gösterileri caddeyi kendi sahnesine çevirir. Esnafın 1996'da kurduğu Kavaklıderem Derneği, Türkiye'nin ilk semt derneği olarak anılır ve caddenin yaşanabilirliği üzerine yıllardır çalışır. Ziyaret için önerimiz basit: Kuğulu Park'tan başlayın, caddenin bir yakasından yürüyüp diğerinden dönün ve gördüğünüz her pasaja girin. Vitrinler hızla değişir, pasajlar Ankara'nın hafızasını daha uzun tutar.