Atakule

Yapının mimari projesini Ragıp Buluç çizdi. İnşaat 1987'de başladı, kule 13 Ekim 1989'da dönemin başbakanı Turgut Özal tarafından açıldı. Aynı gün altındaki Atrium alışveriş merkezi de hizmete girdi ve Ankara'nın ilk alışveriş merkezi oldu. Atakule böylece kente iki alışkanlığı birden getirdi: şehre yukarıdan bakmayı ve kapalı çarşı düzenini. Kule aynı zamanda bir iletişim yapısı olarak tasarlandı, tepesindeki anten bugün de siluetin parçası. Ankara gibi yatay yayılan, tepelere yaslanmış bir şehirde 125 metrenin neden bu kadar ses getirdiğini anlamak için konumuna bakmak yeterli: kule zaten yüksek bir sırtın üzerinde duruyor, yani yükseklik kendi başına değil, tepenin üstüne eklenerek çalışıyor.

Kuleyi dönemin diğer yapılarından ayıran şey tepesindeki döner platformdu. Bir tam turunu yaklaşık bir saatte tamamlayan bu kat, Ankara ovasını yemek yerken izlemeyi mümkün kıldı. Yıllarca Sevilla adıyla anıldı; işletme adı zaman içinde değişti ama dönen platform düzeni korundu ve bugün de çalışıyor. Kubbenin altında sabit bir restoran katı, ayrıca açık seyir terası bulunuyor. Terastan Anıtkabir, Ankara Kalesi ve batıya uzanan ova aynı anda görülüyor; şehrin kaç tepeye yayıldığını ancak buradan anlıyorsunuz.

Kule ve alışveriş bölümü 2010'lu yıllarda kapandı, yapı yenilendi ve alışveriş merkezi 29 Ekim 2018'de yeniden açıldı; yenileme 2017 Sign of the City ödülünü getirdi. Bugün binaya girmek için bilet gerekmiyor, ancak seyir terasına çıkmak ücretli. Atakule bir bakanlık müzesi değil, özel bir işletme; bu yüzden Müzekart burada geçerli değil. En iyi zaman gün batımından yarım saat öncesi: tek çıkışta Ankara'nın hem gündüz hem gece siluetini görürsünüz. Kalabalıktan kaçmak isteyen hafta içi öğleden sonrayı seçsin. Aşağı indiğinizde karşıdaki Botanik Parkı ve biraz ileride Seğmenler Parkı, kuleden gördüğünüz yeşil şeridi bu kez yerden yürümenizi sağlıyor.