DTCF Binası
Sıhhiye'de, Atatürk Bulvarı'nın kenarında uzanan uzun taş cephe, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi'nin binasıdır. Alman mimar Bruno Taut'un Türkiye'deki en bilinen yapısı ve erken Cumhuriyet mimarlığının kilit örneklerinden biri. Bina bugün hâlâ ilk günkü işini görüyor: burası bir müze değil, çalışan bir fakülte.

Fakültenin kuruluş kanunu, 2795 sayılı kanun, 14 Haziran 1935'te Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde kabul edildi ve 22 Haziran 1935'te Resmî Gazete'de yayımlandı; adını Atatürk'ün kendisi koydu. Amaç iki katlıydı: Türk kültürünü bilimsel yöntemle işleyecek araştırma kurumlarının açığını kapatmak ve orta öğretimde görevli eğitimcileri yetkinleştirmek. Öğretim 1936'da yüz doksan beş öğrenciyle başladı. Fakültenin o sırada kendi binası yoktu; 1935 ile 1940 arasında Evkaf Apartmanı'nda çalıştı. Kurum 1946'da, 4936 sayılı Üniversiteler Kanunu ile Millî Eğitim Bakanlığı'ndan ayrılıp Ankara Üniversitesi bünyesine girdi. Cumhuriyet döneminde İstanbul dışında kurulan ilk yükseköğretim kurumu sayılır.
Binanın planlarını Bruno Taut 1937'de hazırladı, tasarımda Franz Hillinger de yer aldı ve yapı 1939'a kadar süren bir inşaatla yükseldi. Taut, Nazi Almanyası'ndan kaçarak 1936'da Türkiye'ye gelmiş, İstanbul Güzel Sanatlar Akademisi'nde ders vermiş ve Maarif Vekaleti'nin mimarlık bürosunun başına geçmişti. Yapı, bodrum üzerine dört kattan oluşan dikdörtgen prizma bir kütledir; bulvara paralel uzanan gövdenin uçlarındaki dikey bloklar konferans salonlarını barındırır. Ön cephede bodrum ve zemin katta rustik taş, orta bölümde düzgün kesme taş, yan kanatlarda ise taş ile tuğlanın almaşık örgüsü kullanılmıştır; yan ve arka cepheler sıvalıdır. Taut bu almaşık örgüyü, Türk yapılarına özgü biçim ögelerinden birkaçını binanın modernliğiyle bağdaştırma denemesi olarak tanımlamıştır. Giriş holünde turkuaz çiniler kullanılmıştır.
Taut binayı bitmiş göremedi. Kasım 1938'de, hasta olmasına rağmen otuz altı saatte tamamladığı bir çalışmayla Atatürk'ün katafalkını tasarladı; 24 Aralık 1938'de İstanbul'da öldü ve Edirnekapı Şehitliği'ne gömüldü. Orada gömülü tek gayrimüslimdir. Fakülte yeni binasında öğretime Kasım 1940'ta başladı. Ziyaretçi için asıl mesele dışarısıdır: bulvardan bakıldığında yükseltilmiş giriş, geniş merdiven ve saçak yapının anıtsal yüzünü kurar, taş ile tuğlanın sıralanışı öğleden sonra ışığında en net okunur. İç mekâna erişim, çalışan bir fakültenin ders düzenine ve güvenlik uygulamasına bağlıdır. Taut'un Ankara'da bugün de kendi işlevini sürdüren iki yapısı daha var: Asım Kömürcüoğlu ile birlikte tasarladığı Atatürk Lisesi ve Cebeci Ortaokulu.
Anılarda DTCF
Yazarların ve tanıkların anlattıkları. Her anı anlatanın adıyla, okuduğumuz kaynağın sayfasıyla.
Fakültenin büyük salonunda şiir günleri ve öğrenci yarışmaları yapılırdı. Türk Tarih Kurumu da 1940 sonundan 1967'ye kadar binada kendisine ayrılan bölümde çalıştı. Necati Tonga'nın albümündeki bir fotoğraf fakültedeki bir şiir gününü gösterir, önde soldan ilk oturan Adalet Sümer'dir. Yazar sonra Adalet Ağaoğlu adıyla tanınacaktı. Uzgören'e göre girişin üstündeki yazıda Atatürk'ün hayatta en hakiki yol göstericinin bilim olduğunu söyleyen sözü yer alır, bu söz 1939'dan beri bulvardan geçenleri selamlar.
Çınarlı fakültenin kocaman salonundaki bir şiir yarışmasını anlatır. Sonbahar Duyguları şiiriyle birinci oldu. Yarışmacılardan biri o zaman Sümer soyadını taşıyan Adalet Ağaoğlu'ydu.
Tanıklık Mehmet Çınarlı, Aynı Yolda 1986 s. 52-53. Okuduğumuz kaynak Necati Tonga, 2016, s. 165.
Yarışmaya 45 öğrenci katıldı ve 20'si salonda şiirini okudu. Ankara Tıp Fakültesi'nden Hasan İzzet Arolat ikinci, bu fakülteden Faruk Çağlayan üçüncü oldu. Jüri başkanı Necmettin Halil Onan kazanan şiiri bir kez de kendisi okudu.
Tanıklık Mehmet Çınarlı, Altmış Yılın Hikâyesi 1999 s. 147-148. Okuduğumuz kaynak Necati Tonga, 2016, s. 165.
Hisar ilk sayısının kapağında Adalet Ağaoğlu'nun adını duyurdu. Matbaa ve acemilik yüzünden yazısı iç sayfalara sığmadı. Çınarlı ve arkadaşları o kadar utandı ki ondan bir daha yazı isteyemedi.
Tanıklık Mehmet Çınarlı, Aynı Yolda 1986 s. 52-53. Okuduğumuz kaynak Necati Tonga, 2016, s. 165.
Defne dergisi Halide Nusret Zorlutuna'nın 50. sanat yılı için fakülte konferans salonunda bir gece düzenledi. Açılışı Arif Nihat Asya yaptı. Metinleri Galip Erdem ve Mustafa Şerif Onaran gibi isimler okudu.
Tanıklık Halide Nusret Zorlutuna'nın 50. Sanat Yılı, Defne 42, Haziran 1967 s. 18. Okuduğumuz kaynak Necati Tonga, 2016, s. 166.
Bu bölümün kaynakları
- Necati Tonga. Cumhuriyet Döneminde bir edebî muhit olarak Ankara (1923-1980). Doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı. 2016. Kaynağa git
- Günce Uzgören. Conservation of Architectural Heritage in Atatürk Boulevard in Ankara. ODTÜ, Kültürel Mirası Koruma yüksek lisans tezi. 2019. Kaynağa git
Klemens'in Ankara kaynak taramasından derlendi. Konum ve tarihler ikinci bir kaynakla sınandı.
Bu çevrede artık olmayan mekanlar
Edebiyat tarihinde adı geçen, bugün yerinde olmayan yerler. Haritada iz halkasıyla duruyorlar.
- Taş Mektep · 1880'ler-1947 · yaklaşık 130 m
- Etibank Umum Müdürlüğü binası · 1950'ler-2012 · yaklaşık 300 m
- Türk Dil Kurumu'nun Cihan Sokağı'ndaki evi · 1950'ler · yaklaşık 320 m
- Ankara Hububat Silosu · 1937-1986 · yaklaşık 330 m
- Ankara Sineması · 1940'lar-1980'ler · yaklaşık 390 m
Nasıl gidilir
Sıhhiye'de, Atatürk Bulvarı üzerinde. Metronun (M1) Sıhhiye durağı binaya birkaç dakika; Kızılay'dan bir durak ya da bulvar boyunca on dakikalık bir yürüyüş de yeterli.
- İlçe
- Altındağ
- Kızılay'a uzaklık
- kuş uçuşu 1,0 km
- En yakın raylı istasyon
- Sıhhiye (M1), kuş uçuşu 170 m
Mesafeler kuş uçuşu ölçülür; yürünecek yol daha uzundur.
Bu mekan bu rotaların durağı
Tek bir yeri değil, o yerin içinde durduğu hikayeyi yürümek için.
Biliyor musunuz
- 1.Bruno Taut binanın açılışını göremedi; 24 Aralık 1938'de İstanbul'da öldü, fakülte yeni binasında öğretime ancak Kasım 1940'ta başladı.
- 2.Taut, ölümünden bir ay önce, hasta olmasına rağmen otuz altı saatte Atatürk'ün katafalkını tasarladı; Edirnekapı Şehitliği'ne gömüldü ve orada gömülü tek gayrimüslimdir.
- 3.Fakülte kurulduğunda binası yoktu; 1935 ile 1940 arasında Evkaf Apartmanı'nda çalıştı ve ilk öğretim yılına yüz doksan beş öğrenciyle başladı.
Ziyaretçi ipuçları
- •Bina çalışan bir fakülte; cephe ve ana giriş merdiveni her zaman görülebilir, iç mekân için erişim koşullarına bakmak gerekir.
- •Cepheyi öğleden sonra ışığında görün, yan kanatlardaki taş ile tuğlanın almaşık sıraları o saatte okunuyor.
- •Sıhhiye'de bir yürüyüş planlıyorsanız Etnografya Müzesi ile Ankara Resim ve Heykel Müzesi de aynı çevrede.
- •Bruno Taut'un izini sürüyorsanız Ankara'daki diğer iki yapısını da not edin: Atatürk Lisesi ve Cebeci Ortaokulu.
Sık sorulanlar
- DTCF nerede?
- Ankara'da Sıhhiye'de, Atatürk Bulvarı üzerinde. Ankara Üniversitesi'ne bağlı Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi'nin binasıdır ve metronun Sıhhiye durağına birkaç dakika mesafededir.
- DTCF binasının mimarı kim?
- Alman mimar Bruno Taut. Planları 1937'de hazırladı, tasarımda Franz Hillinger de yer aldı ve yapı 1939'a kadar süren bir inşaatla tamamlandı. Taut 1938 sonunda öldüğü için binanın kullanıma açılışını göremedi; fakülte burada öğretime Kasım 1940'ta başladı.
- Bruno Taut'un Ankara'da başka yapıları var mı?
- Var. DTCF'nin yanı sıra Asım Kömürcüoğlu ile birlikte tasarladığı Atatürk Lisesi ve Cebeci Ortaokulu da Taut'un işidir; üçü de bugün hâlâ kendi işlevini sürdürüyor.
- DTCF binası gezilebilir mi?
- Bina bir müze değil, çalışan bir fakülte. Cephe, giriş merdiveni ve bulvara bakan anıtsal yüz her zaman dışarıdan görülebiliyor; iç mekâna erişim ders düzenine ve güvenlik uygulamasına bağlı.
- DTCF taban puanlarını nereden öğrenirim?
- Bu sayfa binanın mimarisini ve tarihini anlatıyor. Taban puanları her yıl değiştiği için ÖSYM ve YÖK Atlas verilerine ya da fakültenin kendi sitesine bakmak gerekir.
Bu yer şu listelerde
Yakındaki benzer yerler
Türk Tarih Kurumu Binası
Turgut Cansever ile Ertur Yener'in tasarladığı, 1980'de Ağa Han Mimarlık Ödülü alan kurum binası.
Mimariİsmet Paşa Kız Enstitüsü
Ernst Egli'nin tasarladığı, 1930'ların başında bitirilen kız enstitüsü binası. Bugün Zübeyde Hanım Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi.
MimariAnkara Kız Lisesi
Namazgah Tepesi'nde Ernst Egli'nin tasarladığı, 1935'te biten okul binası. 1923'te açılan Ankara Kız Lisesi 1976'da karma oldu ve Ankara Lisesi adını aldı.
MimariAnkara Olgunlaşma Enstitüsü
Atatürk Bulvarı'nda Radyoevi'nin yakınındaki binada çalışan okul. 1958'de Türkiye'nin ikinci olgunlaşma enstitüsü olarak açıldı, defileleri ve öğrencilerin diktiği giysilerle tanındı.
MimariAnkara Radyoevi
Marconi şirketinin 1936-38'de tasarlayıp yaptığı, Ankara Radyosu'nun 28 Ekim 1938'de taşındığı bina.
MimariEski Sağlık Bakanlığı Binası
1926-27'de Theodor Jost'un tasarladığı, Sıhhiye Meydanı'na adını veren bakanlık binası. Bugün Ankara Valiliği kullanıyor.
Bu sayfa son olarak 13 Ekim 2026 tarihinde elden geçti. Ziyaret saatleri ve ücretler değişebilir; gitmeden önce kurumun kendi duyurusuna bakmanızı öneririz.
Kaynaklar: dtcf.ankara.edu.tr, goethe.de, tr.wikipedia.org, tr.wikipedia.org
Konum verisi © OpenStreetMap katkıcıları, ODbL lisansıyla.
Bilgi eskimiş ya da konum yanlış mı? Bize yazın, birkaç gün içinde bakarız.