Sakarya Caddesi
Sakarya Caddesi, Atatürk Bulvarı'ndan başlayıp doğuya doğru yaklaşık beş yüz metre uzanan ve Sağlık-1 Sokak'ta biten bir yaya koridorudur. Ziya Gökalp Caddesi'ne paralel gider, Kızılay metro istasyonuyla doğrudan bağlantılıdır ve birkaç saniye içinde şehrin sesini değiştirir: klakson yerine tabak şıngırtısı, motor gürültüsü yerine buz küreyen balıkçının kürek sesi. Ankara'nın denizi yoktur ama Sakarya'nın balık tezgâhları vardır ve caddenin kimliğini büyük ölçüde onlar kurar. Masalar kaldırıma taşar, sandalyeler birbirine değer, komşu masayla laflamak burada saygısızlık değil âdettir.

Caddenin tarihi Ankara'nın başkent oluşuyla başlar. Ulus'taki eski merkeze alternatif olarak kurgulanan Yenişehir projesi 1930'lu yıllardan itibaren hız kazandı, Sıhhiye ile Kızılay arasındaki alan alçak katlı konutlar, düzenli caddeler ve yeşil alanlarla bir çekim merkezine dönüştü. 1940'lardan itibaren kitapçılar, kafeler, lokantalar ve eğlence mekânları birbiri ardına açıldı; komşu Atatürk Bulvarı üzerindeki Kutlu ve Özen pastaneleri, Süreyya Gazinosu, Akay ve Şen kitabevleri, Ulus ve Büyük sinemaları bu dönemin adresleriydi. Sakarya'nın bu çembere tam anlamıyla dahil oluşu Missuri'yle gerçekleşti: 1949 tarihli Ankara Şehir Rehberi'ne göre Yenişehir'in iki lokantasından biri olan ve adını Amerikan savaş gemisi Missouri'den alan bu meyhane, uzun yıllar caddenin 60 numarasında çalıştı. Şefik Goralı'nın açtığı ve sonradan kendi adıyla ünlenen sandviççi Goralı ise 1945'te bu cadde üzerinde hizmete girdi.
1950'den sonra Kızılay'ın iş merkezi ilan edilmesi dokuyu kökten değiştirdi. Alçak konutların yerini yüksek katlı, çoğu işyeri olarak kullanılan bitişik nizam binalar aldı, cadde bir konut sokağı olmaktan çıkıp kentin ortak salonuna dönüştü. Yayalaştırma çalışmalarının ardından Sakarya, kent merkezinin araç trafiğinden arındırılmış güzergâhlarından biri oldu ve bu karar bugünkü karakterini belirledi. Danimarkalı heykeltıraş Jørgen Haugen Sørensen'in 1992'de yaptığı TaşAnkara heykeli başlangıçta caddenin Selanik Caddesi'yle kesiştiği noktadaydı, 2019 yenileme çalışmaları sırasında Mithatpaşa Caddesi'ne bakan tarafa taşındı.
Sakarya'yı anlamak için iki ayrı saatte gelmek gerekir. Gündüz burası bir geçiş yoludur: öğrenciler, çalışanlar, poşetler, acele adımlar. Akşamüstü tezgâhların önü kalabalıklaşır, masalar kurulur ve cadde tamamen başka bir yere dönüşür. Cadde aynı zamanda açık hava sergi alanıdır; 2009'da Çankaya Belediyesi'nin ev sahipliğinde düzenlenen uluslararası ahşap heykel sempozyumunda üretilen eserlerin burada sergilenmesine karar verilmişti. Esnaf değişmeye devam ediyor, ama caddenin temel vaadi aynı kalıyor: uygun fiyatlı, kalabalık, ayaküstü ve samimi. Yan sokaklara sapmayı ihmal etmeyin. Sakarya güzergâhı boyunca Selanik Caddesi, İnkılap Sokak, Bayındır-1 Sokak, Mithatpaşa Caddesi, Adakale Sokak ve Ataç-1 Sokak ile kesişir, caddenin asıl karakteri çoğu zaman ana aksın bir kapı ötesindedir.
Anılarda Sakarya Caddesi
Yazarların ve tanıkların anlattıkları. Her anı anlatanın adıyla, okuduğumuz kaynağın sayfasıyla.
Uğuz'a göre 1970'ten sonra Sakarya, İzmir Caddesi ile birlikte bir yaya yeri olarak önem kazandı. Dinçer'e göre Sakarya'daki Bira Parkı 1970'lerde belediyenin bir uygulaması olarak açıldı ve yayalaştırma projesiyle kapandı. 2010'daki Tekel Direnişi de bu caddede yaşandı. Özgün Dinçer'e göre 1970'lerde Bulvar'da dükkan fiyatları artınca büfeler, kitapçılar ve sosyal mekanlar Sakarya'ya taşındı. Bira Parkı'nı dönemin belediye başkanı Vedat Dalokay uygulamaya koydu. İş çıkışı memurlar, işçiler ve öğrenciler burada birkaç kadeh bira içip Kızılay'dan toplu taşımayla evlerine dönerdi.
Ona göre Sakarya “Yenişehir kurulduğundan beri Yenişehir'in gıda çarşısıydı”. Peynircisi, sütçüsü ve balıkçısı buradaydı, pazardan sebze alınır, öteki ihtiyaçlar bu caddeden karşılanırdı. 1940'larda ve 1950'lerde semtin tek çarşısı burasıydı.
Tanıklık Küçüktaşdemir'in görüştüğü, 1930'larda Yenişehir'de büyümüş bir kadın. Okuduğumuz kaynak Güliz Küçüktaşdemir, 2018, s. 345.
1950'lerde mesai 17.30'da bitince Gençlik Parkı'nda iş arkadaşlarını toplar, bitişik nizam lokantaların ve Bira Park gibi ayakta yenen yerlerin bulunduğu Sakarya'ya giderdi. “Bir duble bira içiyoruz oradan herkes evine gidiyor” diye anlattı. Dinçer ise Bira Parkı'nı 1970'lere koyar.
Tanıklık Küçüktaşdemir'in görüştüğü, 1940'larda Ankara'ya gelmiş bir demiryolu memuru. Okuduğumuz kaynak Güliz Küçüktaşdemir, 2018, s. 187. Kaynaklar bu ayrıntıda ayrışıyor.
Ona göre Tekel'in yerli biraları ve tatlı şarabı şahaneydi, beş litrelik fıçı bira bulunurdu. Dükkanlar caddenin şimdi çiçekçilerin bulunduğu yanındaydı. Arkadaşlarını her akşam taksiyle evlerine bırakırdı, o yıllarda dolmuş yoktu.
Tanıklık Küçüktaşdemir'in görüştüğü, 1940'larda Ankara'ya gelmiş bir demiryolu memuru. Okuduğumuz kaynak Güliz Küçüktaşdemir, 2018, s. 187.
Trakya meze dükkanını Foti adıyla hatırladı, ona göre “bugün o mezeleri bulamazsınız”. Dükkan Sakarya ile İş Bankası arasında, İş Bankası'na yakın bir yerdeydi ve yanında Pek Pak Dondurmacısı ile Emek Kuruyemişçisi vardı. Dükkanın herhalde ilk ihtilalden sonra kapandığını söyledi.
Tanıklık Küçüktaşdemir'in görüştüğü, 1940'larda Ankara'da doğmuş, emekli bir şehir plancısı. Okuduğumuz kaynak Güliz Küçüktaşdemir, 2018, s. 190-191.
1956'da okuldan mezun olduğu yıllarda Kızılay'da henüz Gima yoktu, yeme içmenin odağı Sakarya Caddesi'ydi. Alman Kültür'deki derslere oruçlu geldiği günlerde önce Sakarya'ya uğrar, bir şeyler yiyip orucunu açar, sonra derse giderdi.
Tanıklık Küçüktaşdemir'in görüştüğü, 1930'larda Ankara'da doğmuş, emekli bir kimya öğretim üyesi. Okuduğumuz kaynak Güliz Küçüktaşdemir, 2018, s. 144, 329.
1960'ların ikinci yarısında üniversiteden çıkınca Gima'nın üstündeki Set Kafeterya'ya giderdi. Karşıya geçince Sakarya ve Selanik caddelerinde dönerciler ve balıkçılar vardı, “orası da ayrı bir şeydi” dedi. “Çok giderdik oraya” diye ekledi.
Tanıklık Küçüktaşdemir'in görüştüğü, 1940'ların sonunda Ankara'da doğmuş bir ekonomist. Okuduğumuz kaynak Güliz Küçüktaşdemir, 2018, s. 192.
En lezzetli peynirleri yalnız Besi Çiftliği'nde bulurdu, hemen yanındaki İstanbul Kasabı'nda da en taze et satılırdı. Sakarya onun için bir pazar yeri gibiydi ve 1980'lerin sonuna kadar ev için ne gerekirse orada buldu. Sonra Batıkent'e taşındı, hayatına süpermarket girdi ve bu yerlerin anlamı birer birer kayboldu.
Tanıklık Uğuz'un görüştüğü bir bulvar sakini. Okuduğumuz kaynak Ebru Uğuz, 2008, s. 113.
1980'lerin ortasından sonra Sakarya bira bahçelerine dönünce ona göre güvensiz bir yer oldu. Sokağın ortasında masalarda içmek dışarıdan hoş görünüyordu ama aşırı sarhoş olanlar çevreye sataşmaya başladı ve denetim yoktu. Cadde yalnız kadınlar için değil herkes için tehlikeli bir yere dönüştü.
Tanıklık Uğuz'un görüştüğü bir bulvar sakini. Okuduğumuz kaynak Ebru Uğuz, 2008, s. 102.
Sakarya'yı Tavukçu, Gölge Bar, Limon Bar ve Rembetiko Bar gibi gece yerleriyle hatırladı. Ona göre bu yerler 1995 öncesine benzemiyordu ve caddede önemli bir güvenlik sorunu vardı. Üniversitedeyken olduğu gibi orada eğlenmeyi artık tercih etmiyordu.
Tanıklık Uğuz'un görüştüğü genç bir bulvar sakini. Okuduğumuz kaynak Ebru Uğuz, 2008, s. 122.
1970'lerde ve 1980'lerde Sakarya Caddesi'nde birahaneler vardı, adlarını artık tam hatırlamıyordu. Birinin adı Sen ve Ben'di ve oraya giderlerdi.
Tanıklık Tuncer'in görüştüğü, 1950'lerde doğmuş Aşağı Ayrancılı bir kadın. Okuduğumuz kaynak Selda Tuncer, 2014, s. 190.
Ona göre “Hayat, o yıllarda Sakarya Caddesi'ndeydi.” İlk biralar Büyük Express'te içilir, ardından türkü çalan Kavel'e ya da rock dinlemek için Beer Station'a gidilirdi. Pilli Bebek dönemin meşhur grubuydu, SSK İşhanı'nda açılan ilk rock bar ise Gölge'ydi.
Tanıklık Murat Meriç, Radikal Hayat söyleşisi, Özgün Dinçer aktarımıyla. Okuduğumuz kaynak Özgün Dinçer, 2021, s. 41.
Ona göre Sakarya'nın son demlerinde açılan Limon “bir nevi gençlik aşısıydı”, Gölge o sıralar bir alışkanlığa dönüşmüştü. Replikas, Nekropsi ve Duman albümleri yokken Limon'daki konserleriyle tanındı. Barın müzik dünyasına kazandırdığı grup ise maNga oldu.
Tanıklık Murat Meriç, Radikal Hayat söyleşisi, Özgün Dinçer aktarımıyla. Okuduğumuz kaynak Özgün Dinçer, 2021, s. 41.
Bilgi Kitabevi
Caddede, 1955'ten
Kitabevinin sahibi gazeteci Ahmet Tevfik Küflü'ydü. Turgut Özakman orayı sanatçıların ve aydınların toplandığı bir yer diye anar. Kitabevi 2011'de hâlâ Sakarya Caddesi'nde çalışıyordu ve 2014'te kapandı.
Bilgi Kitabevi 25 Aralık 1955'te Sakarya Caddesi'nde açılır. 1970'te Tunalı Hilmi Caddesi'nde şube açar. Attila İlhan burada 1982'ye kadar yayın danışmanlığı yapar.
Tanıklık Turgut Özakman 2005, Ankara Magazine söyleşisi Kasım 2005 ve Argos, Nisan 1992. Okuduğumuz kaynak Necati Tonga, 2016, s. 288.
1970'lerden önce gençler Bilgi Kitabevi'nde kitaplar ve plaklar arasında kaybolurdu. Ona göre orası gerçeküstü bir dünya gibiydi ve kendisi için bir okul sayılırdı. Farklı yazarlar, şarkıcılar ve gruplar hakkındaki bilgiyi orada edindi.
Tanıklık Uğuz'un görüştüğü bir bulvar sakini. Okuduğumuz kaynak Ebru Uğuz, 2008, s. 96.
Ona göre 1970'lerde Kızılay bir kitapçılar cennetiydi. Hat Kitabevi'nden çıkıp bir arka sokaktaki Bilgi Kitabevi'ne girer, labirente benzeyen loş dükkanda hep tezgahta duran Tevfik Küflü'nün “gizli nezaretinde” kitapların arasında dolaşırdı. İlk Füruzan'larını, Pınar Kür'lerini ve Sevgi Soysal'larını bu karanlık dükkandan aldı, Bulvar'a doğru yürüyünce de aydınlık ve şık Tarhan Kitabevi'ne varırdı.
Tanıklık Nurşen Güllüoğlu, Yenişehir'de Günün Muhtelif Vakti, Özgün Dinçer aktarımıyla. Okuduğumuz kaynak Özgün Dinçer, 2021, s. 35.
Sergen Pastanesi
Sakarya Caddesi'nin bulvara açılan başında, 1950'lerden
1953 telefon rehberindeki ilanına göre Sergen Pastanesi Sakarya Caddesi 217 numaradaydı ve pasta, börek, alaturka tatlı ve dondurma sunuyordu. Uğuz'un görüştüğü bulvar sakinleri onu ponçiği, pastaları ve dondurmasıyla anar.
Safiye Soysal İşhanı
Sakarya Caddesi'nde, Soysal Pasajı'nın yanında, 1948'den
Tanyer'e göre 1970'lerde Tarhan Kitabevi'nin bir şubesi bu hanın altındaydı. Kitabevini 1951'de Kıbrıslı İzzet Tarhan Ulus'ta açmıştı ve raflarında ağırlıklı olarak İngilizce kitap ve dergi bulunurdu. Kitabevinin 1990'lardaki yeri için kaynaklar ayrışıyor. Tanyer'e göre Selanik Caddesi'ne geçti, Uğuz'un görüştüğü bulvar sakinleri ise Tarhan'ı 1995'ten sonra da Sakarya'da anar.
Safiye Soysal İşhanı 1948'de yapıldı, kendisi de o yıl doğdu. Soysal Pasajı'nın mimarlarının bürosu bu handaydı ve aile onlarla sık görüşürdü, çünkü babasının iş yeri de oradaydı. Ona göre bu mimarlar o zamanlar “Ankara'nın biraz popüler mimarlarıydı”.
Tanıklık Soysal Pasajı'nın maliklerinden Mete Ragıp Soysal, Küçüktaşdemir'in 2017 görüşmesi. Okuduğumuz kaynak Güliz Küçüktaşdemir, 2018, s. 89-90.
Bu bölümün kaynakları
- Necati Tonga. Cumhuriyet Döneminde bir edebî muhit olarak Ankara (1923-1980). Doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı. 2016. Kaynağa git
- Güliz Küçüktaşdemir. Kentin iç mekanları: Ankara belleğinde pasajlar, (1950-1980). Sanatta yeterlik tezi, Hacettepe Üniversitesi, Güzel Sanatlar Enstitüsü, İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı Anabilim Dalı. 2018. Kaynağa git
- Ebru Uğuz. Transformation of collective memory in the case of Ankara Atatürk Boulevard. Yüksek lisans tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Şehir ve Bölge Planlama Bölümü. 2008. Kaynağa git
- Selda Tuncer. Going public: Women's experience of everyday urban public space in Ankara across generations between the 1950s and the 1980s. Doktora tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sosyoloji Anabilim Dalı. 2014. Kaynağa git
- Özgün Dinçer. Sakarya'da Sosyal Yaşamın Dönüşümü. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi (Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi), Sayı 54 (Yaz 2021). DOI: 10.47998/ikad.870352. 2021. Kaynağa git
- Yasemin İlkay. Ankara’da Her Yolun Çıktığı Semt: Kızılay. İDEALKENT, Cilt 5, Sayı 11, s. 118-132. 2014. Kaynağa git
- Turan Tanyer. Ankara Ansiklopedisi- 1. Kebikeç: İnsan Bilimleri İçin Kaynak Araştırmaları Dergisi, Sayı 42 (2016), s. 206 vd. 2016. Kaynağa git
- Turan Tanyer. Ankara Kitabevlerine Dair. Ankara Araştırmaları Dergisi / Journal of Ankara Studies (VEKAM), 1(1), s. 113-129. 2013. Kaynağa git
- Ahmet Özcan. Ankara ve Sahaflar veya Ankara'da Sahaflar. İDEALKENT, Cilt 2, Sayı 4, s. 218-238. 2011. Kaynağa git
- Günce Uzgören. Conservation of Architectural Heritage in Atatürk Boulevard in Ankara. ODTÜ, Kültürel Mirası Koruma yüksek lisans tezi. 2019. Kaynağa git
- Hülya Çelik. Ankara'da kültür sanat: Şehrin en köklü yayınevi Bilgi 60 yaşında. Gazete Oksijen, 23 Kasım 2024. Kaynağa git
Klemens'in Ankara kaynak taramasından derlendi. Konum ve tarihler ikinci bir kaynakla sınandı.
Bu çevrede artık olmayan mekanlar
Edebiyat tarihinde adı geçen, bugün yerinde olmayan yerler. Haritada iz halkasıyla duruyorlar.
- Tavukçu Lokantası · 1950'ler-2016 · yaklaşık 40 m
- Missuri Lokantası · 1949-1950'ler · yaklaşık 60 m
- Goralı Büfe · 1945-1970'ler · yaklaşık 100 m
- Kalem Meyhanesi · 1960'lar-1970 · yaklaşık 100 m
- Washington Restoran · 1955-2008 öncesi · yaklaşık 120 m
Ziyaret bilgileri
- Saatler
- Cadde yaya trafiğine sürekli açık, dükkân ve lokantaların saatleri işletmeye göre değişir
Nasıl gidilir
Kızılay metro istasyonunun caddeyle doğrudan bağlantısı vardır, M1, M2 ve M4 metro hatları ile Ankaray burada kesişir. Atatürk Bulvarı'ndan geçen otobüs hatlarının neredeyse tamamı Kızılay'da durur, oradan cadde bir iki dakikalık yürüme mesafesindedir.
- İlçe
- Çankaya
- Kızılay'a uzaklık
- kuş uçuşu 220 m
- En yakın raylı istasyon
- Kızılay (M1, M2, M4 ve A1 Ankaray), kuş uçuşu 220 m
Mesafeler kuş uçuşu ölçülür; yürünecek yol daha uzundur.
Bu mekan bu rotaların durağı
Tek bir yeri değil, o yerin içinde durduğu hikayeyi yürümek için.
Biliyor musunuz
- 1.1949 tarihli Ankara Şehir Rehberi'ne göre caddenin 60 numarasında Missuri adlı bir meyhane vardı ve adını Amerikan savaş gemisi Missouri'den alıyordu.
- 2.Şefik Goralı'nın açtığı ve sonradan kendi adıyla ünlenen sandviççi Goralı, 1945'te bu cadde üzerinde hizmete girdi.
- 3.TaşAnkara heykeli Danimarkalı Jørgen Haugen Sørensen'in 1992 tarihli eseridir. Başlangıçta Selanik Caddesi kesişimindeydi, 2019 yenilemesinde Mithatpaşa Caddesi'ne bakan tarafa taşındı.
Ziyaretçi ipuçları
- •Cadde yaya bölgesi, ama çevresindeki sokaklar araç trafiğine açık. Otoparkı yan sokaklarda arayın ya da metroyla gelin.
- •Masalar akşamüstü dolmaya başlar. Kalabalık istemiyorsanız erken gidin, asıl atmosferi istiyorsanız geç kalın.
- •Balık tezgâhlarında porsiyon ve ekmek arası ayrımı vardır, siparişi verirken hangisini istediğinizi belirtin.
- •Gece dönüşünü planlıyorsanız metronun son sefer saatlerini önceden kontrol edin.
Sık sorulanlar
- Sakarya Caddesi nerede?
- Ankara'nın Çankaya ilçesinde, Kızılay'da. Atatürk Bulvarı'ndan başlar, yaklaşık beş yüz metre boyunca doğuya uzanır ve Sağlık-1 Sokak'ta biter. Kızılay metro istasyonuyla doğrudan bağlantılıdır.
- Caddeye araçla girilebilir mi?
- Hayır. Yayalaştırma çalışmalarının ardından cadde kent merkezinin araç trafiğinden arındırılmış güzergâhlarından biri oldu. Araçla gelecekseniz çevre sokaklardaki otoparkları kullanmanız gerekir.
- Sakarya Caddesi neden balıkla anılıyor?
- Balık tezgâhları ve balık lokantaları caddenin en görünür esnaf grubudur. Ankara'nın denize kıyısı olmasa da taze balık ticareti burada onlarca yıldır sürüyor.
- Gündüz mü akşam mı gitmek daha iyi?
- İkisi farklı deneyimdir. Gündüz cadde bir alışveriş ve geçiş güzergâhı, akşamüstünden itibaren masaların kurulduğu bir buluşma alanı.
- Alkol servisi olmayan seçenek var mı?
- Evet. Cadde ve çevresinde pastane, kafe ve alkolsüz servis yapan çok sayıda işletme bulunuyor, tercihinizi girişte sormanız yeterli.
Bu yer şu listelerde
Yakındaki benzer yerler
Ayhan Mağazası
Kökü 1940'larda Samanpazarı'ndaki Sümerler Mağazası'na dayanan, 1969'dan beri Kızılay'da çalışan giyim mağazası. Funda Uz'a göre 2019'da vitrini ve iç düzenlemesi ilk günkü gibiydi.
Kültürel Mirasİzmir Caddesi
Kızılay'da Atatürk Bulvarı'ndan ayrılan, eski adı Uçar Sokak olan cadde. Pastaneleri, otelleri ve pasajlarıyla Yenişehir'in hareketli sokaklarından biriydi.
Kültürel MirasYüksel Caddesi ve İnsan Hakları Anıtı
Kızılay'ın yaya caddesi ve Konur Sokak köşesindeki 1990 tarihli İnsan Hakları Anıtı.
Kültürel MirasKonur Sokak
Kızılay'da Yüksel Caddesi'nden güneye inen, Mimarlar Odası'nın genel merkezinin bulunduğu sokak. Yaya bölümü 1995'ten sonra gençlerin buluşup kitap ve poster aldığı sokaklardandı.
Kültürel MirasSaraçoğlu Mahallesi
1944-46, Paul Bonatz tasarımı. Cumhuriyet'in ilk planlı konut yerleşkesi, kentsel sit alanı.
Kültürel MirasAtatürk Bulvarı
Ulus'tan Çankaya'ya uzanan, erken Cumhuriyet Ankara'sının omurgası olan yaklaşık altı kilometrelik bulvar.
Bu sayfa son olarak 20 Ekim 2026 tarihinde elden geçti. Ziyaret saatleri ve ücretler değişebilir; gitmeden önce kurumun kendi duyurusuna bakmanızı öneririz.
Kaynaklar: tr.wikipedia.org, dergipark.org.tr, ego.gov.tr, archives.saltresearch.org
Konum verisi © OpenStreetMap katkıcıları, ODbL lisansıyla.
Bilgi eskimiş ya da konum yanlış mı? Bize yazın, birkaç gün içinde bakarız.