II. TBMM Binası (Cumhuriyet Müzesi)

TBMM'nin kendi yayınlarına göre Meclis bu binada 18 Ekim 1924'ten 27 Mayıs 1960'a kadar çalıştı. Necati Tonga'nın sayımına göre Meclis'teki şair ve yazar sayısı ilk dönemdeki 13'ten 1940'larda 50'nin üstüne çıktı. Ahmet Hamdi Tanpınar 1943-1946 arasında Maraş milletvekili olarak bu Meclis'te bulundu.

• İsmail Habib'e göre Fazıl Ahmet Aykaç milletvekili olduktan sonra Meclis'in temposu yüzünden neredeyse hiç yazamadı.

  Tanıklık İsmail Habib Sevük, Edebî Yeniliğimiz C.2, 1932 s. 345, Tonga 2016 s. 116 aktarımıyla. Okuduğumuz kaynak Necati Tonga, 2016, s. 116.

• Tanpınar Ahmet Kutsi Tecer'e de hocalıktan bıktığını yazdı ve mektubu “Arabaya koşulacağım” diye bitirdi. 1943'te Maraş milletvekili oldu.

  Tanıklık Ahmet Hamdi Tanpınar'ın Ahmet Kutsi Tecer'e mektubu, Zeynep Kerman haz., Tanpınar'ın Mektupları, 1992 s. 42, Tonga 2016 s. 115 aktarımıyla. Okuduğumuz kaynak Necati Tonga, 2016, s. 115. Kaynaklar bu ayrıntıda ayrışıyor.

• Dördüncü dönemin ilk oturumunu 4 Mayıs 1931'de en yaşlı üye sıfatıyla 79 yaşındaki Abdülhak Hâmit açtı.

  Tanıklık Adile Ayda, Böyle İdiler Yaşarken, Gündoğan aktarımıyla. Okuduğumuz kaynak Hatice Gündoğan, 2018, s. 140.

• Halit Fahri Ozansoy bir gün basın locasından baktığında kürsüde Faruk Nafiz'i bütçe rakamlarını okurken gördü. Fazıl Ahmet Aykaç ise basın locasının dibindeki sırada dalgın dalgın kitap okuyordu.

  Tanıklık Halit Fahri Ozansoy, Edebiyatçılar Çevremde, 1970, Gündoğan aktarımıyla. Okuduğumuz kaynak Hatice Gündoğan, 2018, s. 161.

• 1948 olduğunu düşündüğü Cumhuriyet Bayramı'nda sabah annesiyle Ankara Palas'ın kaldırımında yerlerini aldılar. Karşı kaldırımdaki Meclis'e bayramı kutlamaya gelip ayrılan diplomatları izlediler. Yabancı misyon temsilcileri törene geleneksel, ulusal giysileri ve başlıklarıyla katılıyordu, bunlar o gün ona çok ilginç gelmişti.

  Tanıklık Savaş Sönmez, 1950'lere Doğru Çerkeş Sokağı ve Çevresi. Okuduğumuz kaynak Savaş Sönmez, 2016, s. 194.

Meclis Bahçesi

Meclis binasının çevresinde

Dinçer'e göre yeni Meclis binasıyla birlikte binadan İstasyon ve İstanbul caddelerinin kesiştiği köşeye kadar uzanan geniş alan halka açık bir park ve çiçek bahçesi olarak düzenlendi, halk ona Meclis Bahçesi dedi. Özaloğlu'na göre öğleden sonraları burada Riyaseti Cumhur Bandosu'nun çaldığı müzik ve halk konserleri dinlenirdi. Dinçer'e göre bahçenin önemli bir kısmı 1960'tan sonra Yenimahalle'ye giden dolmuş ve minibüslerin terminali oldu.